Kiedy jest Dzień Wagarowicza?

Dzień Wagarowicza przypada 21 marca, czyli w pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. To nieoficjalna, uczniowska tradycja opuszczania zajęć: nie jest to dzień wolny od szkoły.

Skąd się wzięła nazwa

Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa “vagari”, oznaczającego “błąkać się” albo “włóczyć się”. Sam Dzień Wagarowicza nie pojawił się w żadnym rozporządzeniu Ministerstwa Edukacji ani w oficjalnym kalendarzu roku szkolnego: narodził się oddolnie, w kulturze uczniowskiej, jako nieformalna tradycja związana z pierwszym dniem wiosny.

Jak to wyglądało w PRL-u

W czasach PRL 21 marca, pierwszy dzień kalendarzowej wiosny, obchodzono głównie okolicznościowymi akademiami w szkołach oraz tradycyjnym obrzędem topienia marzanny w pobliskiej rzece. Dopiero w połowie lat 80. XX wieku coraz popularniejsza stała się niepisana, nieformalna tradycja unikania lekcji, spotykania się w wyznaczonych punktach miasta i wspólnego świętowania nadejścia wiosny. To właśnie wtedy dzień ten zyskał nazwę Dnia Wagarowicza.

Dlaczego akurat pierwszy dzień wiosny

Data 21 marca zbiega się z równonocą wiosenną, momentem, w którym dzień i noc trwają niemal tyle samo. To symboliczny początek nowej pory roku, co dodatkowo tłumaczy, dlaczego to właśnie ten dzień, a nie inny, stał się okazją do szkolnego “buntu”.